1236) دربارهٴ سالهاي 1189 تا 1235، نوشته بود. تاريخ متيو خيلي جامعتر از تاريخهاي محلي است كه او ذيل آنها را نوشته و شامل اطلاعاتي دربارهٴ بسياري از وقايع اروپاست و او در آن باره كاملاً مطلع بوده است: در حقيقت ميتوان آن را تاريخ اروپا از دريچهٴ صومعهٴ سنت آلبانز دانست. او زودباور و متمايل به مخالفت با بيگانگان و دربار پاپ بود، ولي استقلال فكر داشت.
داراي معلومات علمي و كنجكاوي زيادي بود. وضع هوا، سيل، زمينلرزه، شهاب ثاقب، خوبي و بدي محصول، قحطي، بيماري، عجايب طبيعي (ازجمله حملهٴ سهرههاي نوكقيچي) را در هر سال ثبت كرده است.
تاريخ صغير او (1067 ـ 1253)، خلاصهاي است از كتاب قبلي، ولي حاوي برخي اطلاعات تازه است.
آثار او حاوي نقشههايي است كه خود رسم كرده: 1) نقشهٴ جهان به دو صورت (كه بيشتر نقشهٴ اروپا و حوضهٴ مديترانه است)؛ 2) قطعهاي از نقشهٴ ايالتهاي هفتگانهٴ انگليس به صورت بادنقش؛ 3) نقشهٴ جلوههاي رومي همان كشور؛ 4) راهنامهٴ از دربار انگليس تا آپوليا (حدود 1252)؛ 5) نقشهٴ فلسطين؛ 6) نقشهٴ انگلستان به چهار شكل. اين نقشهٴ آخري نخستين نقشهٴ مفصل انگلستان است كه ميشناسيم؛ شايد اين بهترين نمونه از نقشهنگاري علماي قرون وسطا، در برابر نقشههاي دريايي اهل عمل و تجربه در آن عصر بود؛ در ضمن اين نقشهٴ انگلستان نخستين نقشهٴ اواخر قرون وسطاست، كه در آن شمال (نه شرق يا جنوب) در بالاي نقشه قرار دارد. نقشههاي شمارهٴ (4) و (5) كاملاً بيارتباط هستند، ولي قطعههاي يك راهنامهٴ لندن به بيتالمقدس فرض اشتباهي شدهاند. احتمالاً اطلاعات متيو دربارهٴ فلسطين مبتني بر يك كتاب راهنماي متعلق به حدود 1231، يا ساير آثار مشابه مربوط به همان زمان، است.
متيو طراح و مصور چيرهدستي بود. نسخههاي خطي او حاوي تعداد زيادي نقاشيهاي منسوب بدوست. يك نقش ديواري (حضرت پطروس) متعلق به موزهٴ اُسلو احتمالاً از كارهاي اوست.
¿ يادداشتهاي مربوط به ياكوبفان مايرلانت و ژيل لِسَني.
هرمان نيدر ـ آلتيشي1
در 1200 ـ 1201، زاده شد. از 1242 تا 1274، رئيس صومعهٴ نيدرآلتيش بين راتيسبون و پاسو بود؛ در 1275، درگذشت. سالنامهنگار آلماني. شرح وقايع سالهاي 1137 ـ 1273، را تأليف كرد كه عليٰرغم احتياط سياسي موٴلف، از لحاظ تاريخ باوير، اتريش و بوهميا باارزش است.
ذيل آن تا 1303، نوشته شده است. وي تاريخ صومعهٴ نيدرآلتيش (741 ـ 1271)، و رياست موفق خود بر آن را هم نوشت.